dissipation noun [͵dɪsɪʹpeɪʃn]

	1. გაფანტვა, გარეკვა; გაქრობა, გაუჩინარება; dissipation of heat [of darkness, of clouds] სითბოს [წყვდიადის, ღრუბლების] გაფანტვა; dissipation of energy ა) ფიზ. ენერგიის განბნევა / დისიპაცია; ბ) ელექტრ. დენის გაპარვა [იხ. აგრ. 3]; 2. დაშლა; dissipation of a molecule [of a state] მოლეკულის [სახელმწიფოს] დაშლა; 3. მფლანგველობა; გაფლანგვა, განიავება, უქმად, უთავბოლოდ ხარჯვა; dissipation of time დროის უქმად დაკარგვა / დახარჯვა; dissipation of energy ძალ-ღონის / ენერგიის ტყუილუბრალოდ დახარჯვა [იხ. აგრ. 1]; [ View full version ] 4. გართობა; to allow oneself a little dissipation ცოტათი თავის შექცევა / გართობა; 5. თავაშვებული ცხოვრება; ლოთობა, ღრეობა. [ Shorter version ]

dissipater

dissipative