disqualify verb [dɪsʹkwɒlɪfaɪ]

	1. უფლების ჩამორთმევა (ჩამოართმევს); დისკვალიფიკაციის მიცემა, დისკვალიფიცირება (აგრ. სპორტ.); to disqualify smb. for the Olympic games ვინმესთვის ოლიმპიურ თამაშებში მონაწილეობის უფლების ჩამორთმევა; the player was disqualified from the tournament for using drugs მოთამაშე დოპინგის მოხმარების გამო დისკვალიფიცირებულ იქნა ტურნირიდან; 2. 1) შესაძლებლობის მოსპობა (˂მო˃უსპობს) / წართმევა; უვარგისად / უუნაროდ ქცევა; this alone would disqualify him for the position მარტო ესეც კი შეუძლებელს ხდის მის ამ პოსტზე / თანამდებობაზე ყოფნას; 2) იურ. უფლების ჩამორთმევა (ჩამოართმევს), უფლებების აყრა.

disqualification

disqualifying foul