differentiate verb [͵dɪfəʹrɛnʃɪeɪt]

	1. 1) განსხვავება (განასხვავებს), განსხვავების შემჩნევა; დიფერენცირება, გამიჯვნა; to differentiate prose from / and / poetry პროზისა და პოეზიის ერთმანეთისაგან გამიჯვნა; to differentiate between the two functions ამ ორი ფუნქციის ერთმანეთისაგან გამიჯვნა; it is wrong to differentiate between pupils according to their family background არ ვარგა მოსწავლეთა გარჩევა მათი ოჯახური მდგომარეობის მიხედვით; 2) განსხვავება (განასხვავებს) ერთი რამისა მეორისაგან; it differentiates drama from tragedy ეს განასხვავებს დრამას ტრაგედიისაგან; 2. 1) ჩვეულ. pass დაშორება (˂და˃აშორებს); languages become differentiated ენები სხვადასხვაგვარად ვითარდებიან / შორდებიან ერთმანეთს; species become differentiated მცენარეები, ცხოველები განსხვავებულ სახეობებად ყალიბდებიან; 2) ʘ განსხვავებული ხდება, ცალკე / განსხვავებულ სახეობად ყალიბდება, დიფერენცირდება; languages tend to differentiate ენები დიფერენციაციისაკენ ისწრაფვიან; 3. მათ. გაწარმოება (˂გა˃აწარმოებს), დიფერენცირება, წარმოებულის პოვნა.

differential II

differentiation