decency noun [ʹdi:snsɪ]

	1. წესიერება, მართებულობა, რიგიანობა; decency in dress ჩაცმულობის სისადავე (არაგამომწვევი ჩაცმულობა); decency in conduct წესიერი ყოფაქცევა; in decency წესიერად, მართებულად; 2. თავაზიანობა; in common decency ზრდილობის გულისათვის; she didn't even have the decency to warn me about this იმდენი ზრდილობაც კი არ აღმოაჩნდა, რომ გავეფრთხილებინე ამის შესახებ; 3. pl თავაზიანობის წესების დაცვა; თავაზიანი ქცევის წესები; careless of the decencies მოურიდებელი, უცერემონიო; breach of decency, offence against decency თავაზიანი ქცევის წესების / დეკორუმის დარღვევა; [ View full version ] 4. მოძვ. მართებულობა; შესაბამისობა; full of decency სავსებით მართებული / წესიერი. [ Shorter version ]

decemviri

decennary I