decay II verb [dɪʹkeɪ]

	1. 1) ლპობა (ლპება); გახრწნა; გაფუჭება (აგრ. ითქმის კბილების შესახებ); 2) ნგრევა (ინგრევა), დაძველება (ითქმის შენობის შესახებ); 3) ჭკნობა (ჭკნება) ითქმის მცენარეების შესახებ; 2. დაუძლურება (დაუძლურდება), დაძაბუნება, დასუსტება; his powers are beginning to decay იგი უძლურდება / სუსტდება; 3. დაცემა (დაეცემა), რღვევა, დაშლა (ითქმის სახელმწიფოს შესახებ); გაპარტახება, მოოხრება, გაჩანაგება; [ View full version ] 4. მოძვ. შემცირება (შემცირდება). [ Shorter version ]

decay I

decayed