decay I noun [dɪʹkeɪ]

	1. 1) ლპობა; გახრწნა; ჭკნობა; the decay of leaves ფოთლების ლპობა; fruit decays in the sun ხილი მზეზე ლპება; moral decay მორალური გახრწნა / დაცემა; 2) ნგრევა, რღვევა; დაშლა; the decay of a building შენობის ნგრევა / დაძველება; to fall into decay დაძველება, დანგრევა [იხ. აგრ. 3 1)]; to be in decay ʘ ინგრევა; the decay of family ოჯახის დანგრევა / დაშლა; 2. დაუძლურება, დასუსტება; მოშვება; the decay of health ჯანის გატეხა; ჯანმრთელობის შერყევა; 3. 1) დაცემა, რღვევა, დაშლა (სახელმწიფოსი); გაპარტახება, მოოხრება, გაჩანაგება; to fall into decay გატიალება, გავერანება [იხ. აგრ. 1 2)]; 2) ლინგვ. იშვ. ბგერის გაქრობა, დაკარგვა; [ View full version ] 4. 1) ქიმ. დაშლა; 2) ფიზ. რადიოაქტიური დაშლა (აგრ. radioactive decay); 5. ფიზ. მილევა, ჩაქრობა; 6. ტელევ. ეკრანის მერმენათება; 7. მოძვ. შემცირება, შეკვეცა. [ Shorter version ]

decathlonist

decay II