constant II adjective [ʹkɒnstənt]

	1. 1) მუდმივი, განუწყვეტელი, უცვლელი; გამუდმებული; constant complaints [anxiety] გაუთავებელი წუწუნი [წუხილი]; constant chatter გაუთავებელი ლაყბობა; constant rain გადაუღებელი წვიმა; constant care and attention მუდმივი ზრუნვა და ყურადღება; constant reader [visitor] მუდმივი მკითხველი [მნახველი]; 2) მუდმივი, მდგრადი, კონსტანტური; constant current ელექტრ. მუდმივი დენი; constant load სპეც. ხანგრძლივი დატვირთვა; constant spectrum სპეც. უწყვეტი სპექტრი; 2. ერთგული; constant friend ერთგული მეგობარი; ◇ constant dropping wears away a stone წვეთწვეთობით ქვაც გაიხვრიტებაო; ≅ კლდესაც გაარღვევს წყლის წვეთი, თუ ერთ ადგილს სცემს მაგრადო.

constant I

constantan