conspire verb [kənʹspaɪə(r)]

	1) შეთქმულების მოწყობა (˂მო˃აწყობს); ფარულად შეთანხმება / პირის შეკვრა (დანაშაულის ჩასადენად); to conspire against smb. ვისიმე წინააღმდეგ შეთქმულების მოწყობა; to conspire smb.'s ruin ვისიმე დაღუპვის / გაკოტრების განზრახვა; 2) შეთანხმებულად მოქმედება (მოქმედებს), ძალების გაერთიანება (წინასწარ მოფიქრებული განზრახვით); events seemed to be conspiring against him თითქოს ყველაფერმა პირი შეკრა მის წინააღმდეგ.

conspiratorial

conspirer