completion noun [kəmʹpli:ʃn]

	1. 1) დამთავრება, დასრულება, დაგვირგვინება; completion of a task დავალებული სამუშაოს შესრულება; completion of a plan გეგმის განხორციელება; completion of education სწავლის დასრულება, განათლების მიღება; to reach completion ა) დასრულება, დაგვირგვინება; ბ) სრულყოფილების მიღწევა; 2) დასრულებულობა; 2. წიგნ. ნატვრის შესრულება, ასრულება; წინასწარმეტყველების ახდენა.

completeness

completive