commute verb [kəʹmju:t]

	1. (into, for) შეცვლა (შეცვლის) განსაკ. ერთი სახის ფულადი გადასახადისა ან ანაზღაურებისა მეორით; 2. (for, to, into) იურ. სასჯელის შემსუბუქება (˂შე˃უმსუბუქებს); to commute the death penalty to imprisonment for life სიკვდილის განაჩენის სამუდამო პატიმრობით შეცვლა; 3. ამერ. 1) სეზონური ბილეთით სარგებლობა (სარგებლობს); 2) გარეუბნიდან სამუშაო ადგილამდე ყოველდღე მატარებლით მგზავრობა (მგზავრობს); [ View full version ] 4. ელექტრ. კომუტაციის მოხდენა (˂მო˃ახდენს), კომუტირება (დენისა); ცვლადი დენის მუდმივ დენად გარდაქმნა. [ Shorter version ]

commutator

commuter