cognizance noun [ʹkɒgnɪzəns]

	წიგნ. 1. 1) ცოდნა, წვდომა, აღქმა; to have cognizance of smth. რისამე ცოდნა; 2) : to take cognizance of smth. რისამე შემჩნევა / შენიშვნა; რაიმესთვის ყურადღების მიქცევა; 2. კომპეტენცია; to be / to come, to fall, to lie / within / under / smb.'s cognizance ვისიმე კომპეტენციაში ყოფნა; to be / to come, to fall, to lie / beyond / out of / smb.'s cognizance ვისიმე კომპეტენციის მიღმა ყოფნა; it's beyond my cognizance ეს ჩემს კომპეტენციაში არ შედის; ეს ჩემს კომპეტენციას სცილდება; 3. 1) იურისდიქცია, განსჯადობა; to fall under the cognizance of a court ʘ განსჯადია, იურისდიქციას ექვემდებარება (ითქმის სასამართლო საქმის შესახებ); 2) იურისდიქციის განხორციელება; საქმის განხილვა; [ View full version ] 4. 1) განმასხვავებელი ნიშანი; 2) ჰერალდ. ემბლემა, გერბი. [ Shorter version ]

cognizable

cognizant