bother I noun [ʹbɒðə(r)]

	1. წუხილი; შეწუხება; პრობლემა, სირთულე; we had a little bother with him at first პირველად ცოტა გაგვაწვალა; I am giving you a lot of bother ძალიან გაწუხებთ; did you have much bother (in) finding the house? ძალიან გაწვალდით, სანამ სახლს იპოვიდით? 2. თავის მომაბეზრებელი / შემაწუხებელი ვინმე ან რამე; what a bother you are! რა გულის გამაწყალებელი ხარ! 3. მოძვ. სისულელე, ჩმახი.

both ... and

bother II