blanch¹ II verb [blɑ:ntʃ]

	1. გათეთრება (˂გა˃ათეთრებს); არასასურველი ფერის მოცილება; 2. 1) გათეთრება (გათეთრდება), გაუფერულება; age had blanched his hair წლებმა თმა გაუთეთრა; fear blanched her lips შიშისაგან ტუჩები გაუთეთრდა; 2) გაფითრება (˂გა˃ფითრდება) შიშისაგან და ა.შ.; he blanched with fear შიშისაგან გაფითრდა; 3) გაუფერულება (˂გა˃აუფერულებს), ეთიოლირება (მცენარისა); 3. დამდუღვრა (დამდუღრავს), ბლანშირება (განსაკ. ბოსტნეულისა); [ View full version ] 4. მოკალვა (˂მო˃კალავს); გაწმენდა, გაპრიალება (ლითონისა); ▭ to blanch over გამართლება (˂გა˃ამართლებს), სახელის აღდგენა, რეაბილიტაცია. [ Shorter version ]

blanch¹ I

blanch²