bellwether noun [ʹbɛlwɛðə(r)]

	1. ფარის წინამძღოლი ყოჩი, ბოტი; ეჟვანშებმული ვერძი; 2. 1) რისამე ავანგარდი; მოდის, ტენდენციის და ა.შ. განმსაზღვრელი / კანონმდებელი; Paris once used to be the bellwether of the fashion industry პარიზი ოდესღაც მოდის კანონმდებლად ითვლებოდა; 2) მეთაური, წინამძღოლი; a bellwether bomber pilot პილოტი ბომბდამშენი თვითმფრინავისა, რომელიც წინ უძღვის დანარჩენ ბომბდამშენებს.

bell tower

bellwort