beacon I noun [ʹbi:kən]

	1. 1) სასიგნალო ფარანი / ლამპა; 2) სასიგნალო შუქი; 3) გადატ. გზის მაჩვენებელი შუქურა; გზის მანათობელი ვარსკვლავი; beacons of hope პოეტ. ბედნიერების მომასწავებელი; იმედის სხივი; 4) მოძვ. სასიგნალო კოცონი (განსაკ. მტრის მოახლოების მანიშნებელი; აგრ. beacon fire); აგრ. გორაკი, სადაც სასიგნალო კოცონს ანთებდნენ; 2. 1) შუქურა; 2) რადიოშუქურა (აგრ. radio beacon); radar beacon რადიოლოკაციური შუქურა; 3. ზღვ. ბაკენი, ბუი; safety beacon მაშველი ბუი; [ View full version ] 4. სპეც. სანაპირო ნიშანი / სარყე; ტრიანგულაციის ნიშანი; 5. საუბ. გადასატანი ფარანი (სიგნალიზაციისათვის გზის მშენებლობის დროს); 6. ავ. სასიგნალო კოშკი; 7. ავტ. მოციმციმე შუქურა (პოლიციის, სახანძრო და ა.შ. მანქანის სახურავზე); ⌇ beacon light სასიგნალო შუქი; beacon buoy ზღვ. გადამღობი ბუი. [ Shorter version ]

beachy

beacon II