articulate II verb [ɑ:ʹtɪkjʊleɪt]

	1. 1) გარკვევით / მკაფიოდ გამოთქმა (გამოთქვამს); 2. ფონეტ. არტიკულაციის მოხდენა (˂მო˃ახდენს), არტიკულირება; 3. გარკვევით / მკაფიოდ / ნათლად გამოხატვა (გამოხატავს) / ფორმულირება; [ View full version ] 4. ანატ. 1) ჩვეულ. pass სახსრის საშუალებით დაკავშირება (˂და˃აკავშირებს) / შეერთება, შესახსრება, 2) რაიმესთან სახსრის წარმოქმნა (წარმოქმნის); რაიმესთან სახსრის საშუალებით შეერთება (˂შე˃უერთდება), შესახსრება. [ Shorter version ]

articulate I

articulated