antagonism noun [ænʹtægənɪzəm]

	1. ანტაგონიზმი; შუღლი, მტრობა; great [sharp, obstinate] antagonism დიდი [მწვავე, შეურიგებელი] ანტაგონიზმი; to be in antagonism with smb. ვინმესთან ანტაგონისტურ / მტრულ დამოკიდებულებაში ყოფნა; antagonism to / against / smb., smth. ვინმეს, რაიმეს მიმართ მტრული განწყობილება; 2. მკვეთრად გამოხატული ოპოზიცია; აშკარა დაპირისპირება; the antagonism of democracy to dictatorship დემოკრატიისა და დიქტატურის აშკარა დაპირისპირება / შეუთავსებლობა; to come / to be brought / into antagonism with smth. რაიმესთან დაპირისპირება / შეწინააღმდეგება.

Antaeus

antagonist