I, i				‹‹ ‹ ... 31 32 33 34 35 ... › ››

	improviser = improvisator. imprudence noun 1) არაკეთილგონიერება, უგუნურება; გაუფრთხილებლობა... imprudent adjective არაკეთილგონიერი, უგუნური; არაკეთილგონივრული;... impuberal adjective იშვ. სქესობრივად მოუმწიფებელი. impuberty noun სქესობრივი მოუმწიფებლობა. impudence noun 1) თავხედობა, უტიფრობა; ურცხვობა; a man of amazing /... impudent adjective თავხედი, უტიფარი; თავხედური; ურცხვი; impudent charge... impudicity noun წიგნ. უსირცხვილობა, ურცხვობა; უზნეობა. impugn verb წიგნ. რაიმეში ეჭვის შეტანა (შეიტანს), რისამე სადავოდ... impugnable adjective იშვ. სადავო; უარყოფა რომ შეიძლება. impugnment noun წიგნ. ეჭვის შეტანა, სადავოდ გახდა; უარყოფა. impuissance noun უძლურება; სისუსტე; უუნარობა. impuissant adjective უძლური; სუსტი; უუნარო. impulse I noun 1. 1) ბიძგი, დარტყმა; the impulse of a wave ტალღის... impulse II verb იშვ. ბიძგის ან სტიმულის მიცემა (მისცემს); სამოქმედოდ... impulsion noun 1. დარტყმა, ბიძგი; 2. იმპულსი, სტიმული... impulsive adjective 1. იმპულსური; უეცარი იმპულსების ზემოქმედებას ადვილად... impulsively adverb იმპულსურად. impunctual adjective არაპუნქტუალური; არაზუსტი; დაგვიანებული. impunity noun 1. დაუსჯელობა; with impunity ა) დაუსჯელად; to insult... impure adjective 1. უსუფთაო, ბინძური; ჭუჭყიანი; impure air უსუფთაო /... impurity noun 1. 1) უსუფთაობა, სიბინძურე, ჭუჭყი; impurity of air [of... imputable adjective 1. ვინმეს / რაიმეს რომ შეიძლება მიეწეროს; რითიმე რომ... imputation noun (of) რაიმეში დადანაშაულება, რისამე მიწერა; ბრალდება;... imputative adjective ვინმეს ბრალად რომ ედება; ვინმეს / რაიმეს რომ მიეწერება. impute verb რაიმეში დადანაშაულება (˂და˃ადანაშაულებს), რისამე... in I noun 1. 1) (the ins) pl პარლ. საუბ. ხელისუფლების სათავეში... in II adjective 1. შიგნით განლაგებული, შიგა, შიდა, შიგნითა; 2... in III verb დიალ. 1. აღება (აიღებს), მოგროვება, ბეღელში ან... in IV adverb 1. 1) შიგნით; is anyone in? არის აქ / მანდ ვინმე? არის...
‹‹ ‹ ... 31 32 33 34 35 ... › ››