I, i				‹‹ ‹ ... 31 32 33 34 35 ... › ››

	improbity noun უპატიოსნობა, უნამუსობა. improgressive adjective 1) არაპროგრესული; 2) პროგრესს რომ არ განიცდის. impromptu I noun 1) ექსპრომტი, იმპროვიზაცია; 2) მუს. ექსპრომტი. impromptu II adjective იმპროვიზებული; impromptu speech [poems] იმპროვიზებული... impromptu III adverb მოუმზადებლად, ექსპრომტად, იმპროვიზებულად; to speak... improper adjective 1. შეუფერებელი, უადგილო; უვარგისი; improper food ცუდი... improper fraction noun მათ. არაწესიერი წილადი. improperly adverb 1. შეუფერებლად, უადგილოდ; უვარგისად; 2. არასწორად;... impropriate verb 1. საეკლესიო მიწების ან ქონების საერო პირთათვის... impropriation noun 1. საეკლესიო მიწების ან ქონების საერო პირთათვის... impropriety noun 1. შეუფერებლობა, უადგილობა; უვარგისობა; the... improvable adjective 1. გაუმჯობესება / სრულყოფა რომ შეიძლება; 2. ს.-მ... improve verb 1. გაუმჯობესება (˂გა˃აუმჯობესებს; ˂გა˃უმჯობესდება)... improved adjective გაუმჯობესებული, სრულყოფილი; improved model სრულყოფილი... improvement noun 1. ხშ. pl გაუმჯობესება, სრულყოფა; signs of improvement... improver noun 1. იხ. improve + -er² I 1 და 2; 2. სტაჟიორი;... improvidence noun 1. წინდაუხედაობა, არაშორსმჭვრეტელობა; 2... improvident adjective 1. წინდაუხედავი, არაშორსმჭვრეტელი; არაშორსმჭვრეტელური;... improvidentially მოძვ. = improvidently. improvidently adverb 1. წინდაუხედავად, არაშორსმჭვრეტელურად; 2... improving noun გაუმჯობესება და ა.შ. [იხ. improve]; the machine needs... improvisate = improvise. improvisation noun 1. იმპროვიზაცია (მუსიკალური ნაწარმოებისა, გამოსვლისა... improvisator noun იმპროვიზატორი. improvisatore noun (pl -ori, -ores [-ɔ:rɪz]) იტ. იმპროვიზატორი. improvisatori improvisatore-ს pl. improvisatorial adjective იმპროვიზატორისა, იმპროვიზატორული; improvisatorial gift... improvisatory = improvisatorial. improvise verb 1. იმპროვიზაციით დაწერა (დაწერს) / შესრულება... improvised adjective იმპროვიზებული; სახელდახელო; დროებითი; improvised...
‹‹ ‹ ... 31 32 33 34 35 ... › ››