![]() |
H, h | ![]() |
‹‹ ‹ ... 76 77 78 79 80 ... › ›› | |||
![]() |
||||||
|
hike II
verb
1. საუბ. ქალაქგარეთ ფეხით გასეირნება (გაისეირნებს);...
hiker noun იხ. hike II + -er² I 1. hiking noun 1) ფეხით გასეირნება, ლაშქრობა; 2) ტურიზმი. hila hilum-ის pl. hilarious adjective 1) მხიარული, მოჟრიამულე; 2) გასამხიარულებელი, სასაცილო. hilarity noun მხიარულება, ჟრიამული; his speech was received with... Hilary noun 1. იხ. დანართი; 2. უნივ. სემესტრი, რომელიც შობიდან... hilding I noun არქ. სულმდაბალი / უღირსი ადამიანი, ნაძირალა. hilding II adjective არქ. სულმდაბალი, უღირსი. hili hilus-ის pl. hill I noun 1. 1) ბორცვი, გორაკი, მაღლობი; sharp / steep / hill... hill II verb 1. გროვად დაყრა (˂და˃ყრის); 2. ს.-მ. მიწის შემოყრა... hill-billy I noun ამერ. საუბ. აგდებ. სოფლელი, გაუთლელი ადამიანი (განსაკ... hill-billy II adjective ამერ. საუბ. სოფლური, სოფლისა; hill-billy songs [music]... hill-drop planter noun ბუდობრივი სათესელა. hiller noun ს.-მ. მიწის შემომყრელი (კულტივატორის ან გუთნისა);... hillet იშვ. = hillock 1. hill-farming noun ს.-მ. მიწათმოქმედება გორაკების ფერდობებზე, კონტურული... hill-folk noun კრებ. 1) მთების მკვიდრნი, მთიელები; 2) ელფები, ფერიები. hill-fort noun ბორცვზე / გორაკზე აშენებული ფორტი ან სიმაგრე. hill-fox noun ზოოლ. ჰიმალაიური მელა (Vulpes himalaicus). hill holder noun ავტ. აღმართზე ან დაღმართზე მოძრაობისას დაგორების... hilliness noun ბორცვიანობა, გორაკიანობა. hilling noun ს.-მ. მიწის შემოყრა; ⌇ hilling attachment = hiller. hill-man ან hillman noun (pl -men [‑men]) 1. მთების მკვიდრი, მთიელი; 2... hillo ან hilloa არქ. = hallo ან halloa. hillock noun 1. პატარა ბორცვი / გორაკი; 2. სამთ. ფუჭი ქანის... hillocky adjective პატარა ბორცვ˂ებ˃იანი / გორაკ˂ებ˃იანი. hill-people = hill-folk. hillside noun ბორცვის / გორაკის ფერდობი. |
||||
![]() |
![]() |
|||
| ‹‹ ‹ ... 76 77 78 79 80 ... › ›› | ||||