D, d				‹‹ ‹ ... 61 62 63 64 65 ... › ››

	denier noun 1. ისტ. დენიე (ფრანგული წვრილი ფული); 2. [ჩვეულ... denigrate verb 1. წიგნ. ცილისწამება (ცილს სწამებს), ჩირქის... denigrated adjective 1. წიგნ. სახელგატეხილი, შერცხვენილი; ჩირქმოცხებული;... denigration noun 1. წიგნ. ცილისწამება, ჩირქის მოცხება; 2. იშვ... denigrator noun წიგნ. ცილისმწამებელი, დიფამატორი. denim noun ერთგვარი მკვრივი ბამბის ქსოვილი (ჯინსის ან სხვა... Denisovan noun პალეონტ. დენისოველი, დენისელი, დენისოველი / დენისელი... denitrate verb ქიმ. დენიტრაციის მოხდენა (˂მო˃ახდენს), დენიტრირება. denitrification noun ბიოქ. დენიტრიფიკაცია (აზოტოვანი ნაერთების მოლეკულურ... denitrify verb ბიოქ. დენიტრიფიკაციის მოხდენა (˂მო˃ახდენს). denitrize იშვ. 1. = denitrate; 2. = denitrify. denizen I noun 1. წიგნ. მცხოვრები, მკვიდრი; denizens of the village... denizen II verb 1) უცხოელისათვის მოქალაქეობის უფლებების მინიჭება... Denmark noun დანია (სახელმწიფო ჩრდილოეთ ევროპაში). dennet noun ორთვალა (ეტლი). denominate I adjective მოძვ. სახელი რომ აქვს, სახელდებული. denominate II verb 1) სახელის დარქმევა (დაარქმევს); წოდება; 2) აღნიშვნა... denomination noun 1. სახელის დარქმევა, წოდება; დენომინაცია; აღნიშვნა... denominational adjective 1) ამა თუ იმ სარწმუნოებისა, რჯულისა; denominational... denominative adjective 1. სახელდებითი; სახელდების ფუნქციის მქონე; 2. გრამ... denominator noun მათ. წილადის მნიშვნელი; to find [to reduce to] a... denotata denotatum-ის pl. denotation noun 1. აღნიშვნა; გამოსახვა; 2. ნიშანი; დასახელება;... denotative adjective აღმნიშვნელი, მიმანიშნებელი; დენოტაციური. denotatum noun (pl denotata) ლათ. ლინგვ. აღსანიშნი. denote verb 1. აღნიშვნა (აღნიშნავს); მითითება; ჩვენება; გამოსახვა;... denotement noun 1. აღნიშვნა; მითითება; ჩვენება; გამოსახვა; 2... denotive adjective აღმნიშვნელი; მიმთითებელი; მაჩვენებელი; ჩვენებითი... dénouement noun ფრანგ. 1. კვანძის გახსნა (რომანში, დრამაში); 2... denounce verb 1. გაკიცხვა (˂გა˃კიცხავს), დაგმობა; დადანაშაულება;...
‹‹ ‹ ... 61 62 63 64 65 ... › ››