D, d				‹‹ ‹ ... 131 132 133 134 135 ... › ››

	disposable II adjective 1. თავისუფალი, ადვილად მისაწვდომი / ხელმისაწვდომი;... disposal noun 1. გადაცემა, ჩაბარება; disposal of property [of... dispose verb 1. 1) განლაგება (განალაგებს), განთავსება, მოწყობა; to... disposed adjective 1. განლაგებული, განთავსებული, მოწყობილი; 2... disposer noun 1. იხ. dispose + -er² I 1; 2. მმართველი; გამგებელი... disposition noun 1. 1) ხასიათი, ნირი; cheerful disposition მხიარული... dispositive adjective წიგნ. რომ განაწყობს (რაიმესადმი, რაიმეს სასარგებლოდ). dispossess verb 1. იურ. საკუთრების / მფლობელობის უფლების ჩამორთმევა... dispossession noun იურ. 1) უკანონო მფლობელობა (ქონებისა); 2) მფლობელობის... dispraise I noun წიგნ. 1) დაგმობა, გაკიცხვა; to speak in dispraise of... dispraise II verb წიგნ. დაგმობა (˂და˃გმობს), გაკიცხვა. dispread verb მოძვ. გავრცელება (˂გა˃ავრცელებს; ˂გა˃ვრცელდება). disprison verb წიგნ. ციხიდან / პატიმრობიდან განთავისუფლება... disprofit noun მოძვ. ზარალი, ზიანი. disproof noun წიგნ. უარყოფა, მცდარად / არასწორად გამოცხადება. disproportion I noun არაპროპორციულობა; შეუსაბამობა; disproportion in age... disproportion II verb არაპროპორციულად / შეუსაბამოდ ქცევა (აქცევს). disproportional = disproportionate. disproportionate adjective (to) არაპროპორციული (რაიმესადმი); შეუსაბამო... disproportionately adverb არაპროპორციულად; შეუსაბამოდ. disprovable adjective წიგნ. უარყოფა რომ შეიძლება. disprove verb (disproved [-d]; disproved, იშვ. disproven) 1... disproven იშვ. disprove-ის p.p. dispunishable adjective წიგნ. არადასჯადი. disputable adjective სადავო, საკამათო; გაურკვეველი, საეჭვო; disputable... disputant noun წიგნ. დისპუტანტი, დისპუტის მონაწილე. disputation noun წიგნ. 1. 1) კამათი; 2) კამათის ხელოვნება; 3)... disputatious adjective წიგნ. კამათის მოყვარული, შარიანი; ჯიუტი, დაუყოლიებელი. disputative adjective წიგნ. 1. = disputatious; 2. დისპუტის ხასიათის... dispute I noun 1. დისპუტი, დისკუსია, დებატები; heated dispute ცხარე /...
‹‹ ‹ ... 131 132 133 134 135 ... › ››